Aleksandar Kolarov: Kapiten, lider i razorna levica u odbrani

Počeci i razvojni put: Od Beograda do Rima

Fudbalski put Aleksandra Kolarova započeo je u mlađim kategorijama Crvene zvezde, gde je proveo pet godina formirajući svoje osnovne igračke navike. Međutim, profesionalni proboj nije došao na Marakani. Svestan potrebe za redovnim minutima u seniorskom fudbalu, Kolarov pređe u redove Čukaričkog u januaru 2004. godine. U taboru "Brđana" iz Beograda, mladi levi bek je odigrao 44 prvenstvene utakmice i postigao dva pogotka, skrenuvši pažnju domaće javnosti svojom fizičkom dominantnošću i impresivnim centaršutom.

U februaru 2006. godine nastavlja razvoj u OFK Beogradu. Na Karaburmi je Kolarov u potpunosti sazreo. Tokom sezone i po u dresu "romantičara", odigrao je 38 utakmica i postigao pet golova. Njegove partije u Superligi Srbije, kao i nastupi za mladu reprezentaciju Srbije na Evropskom prvenstvu za igrače do 21 godine u Holandiji 2007. godine (gde je Srbija osvojila srebrnu medalju), privukli su pažnju evropskih skauta.

Prelazak u Lacio i afirmacija na italijanskoj sceni

Leta 2007. godine, rimski Lacio je reagovao brže od ostalih konkurenata i obezbedio potpis dvadesetjednogodišnjeg beka za sumu od oko 800.000 evra. Prelazak u Taktički izuzetno zahtevnu Seriju A bio je ključni korak u Kolarovljevoj karijeri. Pod komandom trenera Delija Rosija, Srbin je brzo izborio mesto u startnoj postavi.

Svoj prvi gol u dresu "nebesko-plavih" postigao je u decembru 2007. godine protiv Ređine, i to u svom prepoznatljivom stilu – razornim udarcem sa više od trideset metara. Tokom tri sezone na "Olimpiku", Kolarov je izrastao u jednog od najboljih levih bekova u Italiji. Vrhunac boravka u Rimu usledio je u sezoni 2008/09. kada je Lacio osvojio Kup Italije pobedom nad Sampdorijom u finalu, a potom u avgustu 2009. godine i Superkup Italije savladavši Inter u Pekingu.

Posebno mesto u srcima navijača Lacija izborio je u aprilu 2009. godine kada je u gradskom derbiju protiv Rome pretrčao gotovo ceo teren i postigao spektakularan pogodak u pobedi od 4:2.

Doba u Mančester Sitiju: Osvajanje Engleske pod vođstvom Mancinija i Pelegrinija

U julu 2010. godine, Mančester Siti, klub u usponu pod vlasništvom Abu Dabi grupe, ugovorio je transfer Aleksandra Kolarova za iznos od približno 22,7 miliona evra. Trener Roberto Mancini video je u Kolarovu ključnu kariku za izgradnju šampionskog tima koji je trebalo da prekine dugogodišnju dominaciju gradskog rivala Junajteda.

Kolarov je debitovao u Premijer ligi na meču protiv Totenhema na Vajt Hart Lejnu u avgustu 2010. godine. Njegova adaptacija na engleski fudbal bila je brza zahvaljujući taktičkoj zrelosti stečenoj u Italiji i fizičkim predispozicijama koje su savršeno odgovarale visokom tempu Ostrva.

Istorijske titule i taktička transformacija

Tokom sedam sezona na Etihad stadionu, Kolarov je postao jedan od stubova najuspešnije ere u istoriji Mančester Sitija. U dramatičnoj završnici sezone 2011/12, Siti je osvojio prvu titulu šampiona Engleske posle 44 godine, a Kolarov je dao nemerljiv doprinos sa 12 prvenstvenih nastupa i ključnim asistencijama.

Pod vođstvom Manuela Pelegrinija, u sezoni 2013/14, Kolarov je odigrao jednu od najboljih sezona u karijeri. Podelio je minutažu na levoj strani sa Gaelom Klišijem, ali je u ključnim utakmicama dobijao prednost zbog svoje probojnosti i vrhunskog izvođenja prekida. Te sezone, Siti je osvojio duplu krunu u Engleskoj – Premijer ligu i Liga kup.

Dolaskom Pepa Gvardiole na kormilo "građana" u leto 2016. godine, Kolarov je doživeo taktičku evoluciju. Gvardiola je prepoznao Kolarovljeve tehničke sposobnosti i vrhunski pregled igre, te ga je učestalo koristio na poziciji levog štopera u formaciji sa tri ili četiri defanzivca. Kolarov je izvanredno odgovorio na zahteve modernog fudbala, uspešno započinjući napade iz zadnje linije.

Otišao je iz Sitija u leto 2017. godine sa 247 odigranih utakmica, 21 postignutim golom i 37 asistencija u svim takmičenjima.

Povratak u Italiju: Zrelost u Romi i trofejni kraj u Interu

U julu 2017. godine, Kolarov se vratio u Večni grad, ali ovoga puta u dres Romine "đalorose". Iako je njegov prelazak u tabor ljutog rivala u početku dočekan sa skepticizmom kod navijača obavezanih bojama kluba, Srbin je profesionalizmom i besprekornim partijama brzo osvojio navijače Rome.

Na svom zvaničnom debiju u ligi protiv Atalante u avgustu 2017. godine, postigao je jedini pogodak na meču – lukavim udarcem iz slobodnog udarca ispod živog zida. U svojoj prvoj sezoni u Romi, bio je jedan od ključnih aktera istorijskog plasmana u polufinale Lige šampiona, gde su eliminisali Šahtjor i Barselonu u čuvenom preokretu na "Olimpiku".

Tokom tri sezone u Romi, Kolarov je zabeležio 132 nastupa i za beka neverovatnih 19 golova. U septembru 2020. godine prešao je u Inter iz Milana na poziv Antonija Kontea. U taboru "nerazura" osvojio je titulu šampiona Italije u sezoni 2020/21, čime je kompletirao klupsku kolekciju trofeja u dve od "liga petice", pre nego što je u junu 2022. godine zvanično objavio završetak igračke karijere.

Reprezentativna karijera: Od debija do kapitenske trake

Aleksandar Kolarov je debitovao za seniorku reprezentaciju Srbije 28. maja 2008. godine u prijateljskom meču protiv Rusije pod vođstvom selektora Miroslava Đukića. Već tokom kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 2010. godine u Južnoj Africi, pod komandom Radomira Antića, postao je nezamenljivi član prve postave na poziciji levog beka.

Na Mundijalu u Južnoj Africi odigrao je mečeve protiv Gane i Nemačke, pokazavši visoku taktičku zrelost u istorijskoj pobedi nad "pancerima" od 1:0. Njegova reprezentativna karijera trajala je pune 12 godine, tokom kojih je preživio mnoge smene generacija i taktičke sisteme.

Početkom 2018. godine, nakon što je sa mesta kapitena smenjen Branislav Ivanović, selektor Mladen Krstajić dodelio je kapitensku traku Kolarovu. Bilo je to priznanje za njegov nesporni autoritet u svlačionici, profesionalizam i liderstvo koje je demonstrirao godinama.

Vrhunac reprezentativne ere: Projektil protiv Kostarike u Samari 2018.

Svetsko prvenstvo 2018. godine u Rusiji donelo je momenat koji je zauvek obeležio reprezentativnu karijeru Aleksandra Kolarova. Srbija je takmičenje u Grupi E otvorila 17. juna 2018. godine na stadionu "Samara Arena" u meču protiv izuzetno neugodne selekcije Kostarike, četvrtfinaliste prethodnog Mundijala.

Utakmica je bila taktički tvrda, sa malim brojem izrazitih prilika. Kostarika, predvođena jednim od najboljih svetskih golmana Kejlorom Navasom, uspešno je neutralisala sve napade "orlova" do 56. minuta.

Anatomija gola koji je obeležio Mundijal

Nakon prekršaja nad Dušanom Tadićem na desnoj strani, na oko 25 metara od gola Kostarike, Aleksandar Kolarov je preuzeo odgovornost. Kao kapiten i primarni izvođač prekida, postavio je loptu dok je Kejlor Navas pažljivo organizovao živi zid i postavljao ugao.

Ono što je usledilo ući će u špice svih svetskih TV stanica. Kolarov je uhvatio zalet i svojom levom nogom poslao lepoticu koja je obišla živi zid sa spoljne strane, imala savršenu putanju i završila u samom gornjem desnom uglu Navasovog gola. Golman Real Madrida, uprkos maksimalnom skoku i pružanju, nije imao nikakve šanse. Lopta je uletela u mrežu hirurškom preciznošću.

Taj gol za pobedu od 1:0 doneo je Srbiji tri ključna boda na otvaranju šampionata, a Kolarov je proglašen za igrača utakmice (Man of the Match). To je bio vrhunac njegove kapitenske uloge i prepoznatljivog šuterskog repertoara na najvećoj svetskoj pozornici.

Profil igrača: Taktičke karakteristike i udarac kao zaštitni znak

Aleksandar Kolarov je po primarnoj vokaciji bio levi bek, ali je tokom karijere razvio impresivnu taktičku fleksibilnost. Sa visinom od 187 centimetara posjedovao je izuzetne fizičke predispozicije, što mu je omogućavalo dominaciju u skok igri i dueli na zemlji.

Njegov najprepoznatljiviji kvalitet bila je razorna snaga i preciznost šuta levom nogom. Njegovi slobodni udarci predstavljali su konstatan strah za protivničke golmane širom Evrope. Kolarov nije bio samo izvođač snage; posedovao je sposobnost da felšira loptu preko zida, ali i da je pošalje "suvim listom" u najdalji ugao.

U napadačkoj fazi, Kolarov se isticao izvanrednim tajmingom ubacivanja iz drugog plana i izuzetno oštrim centaršutevima u kazneni prostor, koji su bili teški za intervenisanje protivničkim odbrambenim igračima. U kasnijim godinama karijere, njegova taktička inteligencija omogućila mu je transformaciju u centralnog defanzivca, gde je diktirao tempo igre i iznosio loptu sa poslednje linije pod visokim pritiskom.

Liderske osobine i autoritet

Pored igračkih kvaliteta, Kolarov je kroz celokupnu karijeru važio za beskompromisnog profesionalca i prirodnog lidera. Njegov ozbiljan pristup, strogost prema sebi i saigračima, te direktna komunikacija u svlačionici, nosili su ogroman autoritet u svim timovima za koje je nastupao.

Mnogi treneri, uključujući Roberta Mancinija, Manuela Pelegrinija, Pepa Gvardiolu i Antonija Kontea, isticali su Kolarova kao produženu ruku trenera na terenu.

Nasleđe i uticaj na buduće generacije

Nakon okončanja igračke karijere 2022. godine, Aleksandar Kolarov ostaje upisan u istoriju kao jedan od najuspešnijih fudbalera sa ovih prostora u 21. veku. Sa ukupno 94 nastupa u nacionalnom dresu nalazi se u samom vrhu igrača sa najviše mečeva u istoriji reprezentacije.

Njegovi klupski uspehi – pre svega dve titule u engleskoj Premijer ligi i šampionski pehar u italijanskoj Seriji A – predstavljaju standard prema kojem se mere dometi modernih defanzivaca iz Srbije. Kolarov je dokazao da igrač iz domaće lige, preko pravilnog razvoja i nepokolebljive radne etike, može dostignuti najviše svetske vrhove i postati ključni igrač jednog od najbogatijih i najuspešnijih klupskih projekata u istoriji fudbala.

Kao igrač koji je spojio balkanski prkos, italijansku taktičku disciplinu i engleski fizički intenzitet, Aleksandar Kolarov je zasluženo obezbedio svoje mesto među legendama srpskog i evropskog sporta. Njegov pogodak protiv Kostarike i nezaboravne sezone na stadionu Etihad ostaju zlatne stranice koje će inspirisati mnoge generacije mladih defanzivaca.